உங்கள் நேரம் மற்றும் மதிப்புமிக்க கருத்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி, எனது ஊக்கத்திற்கு உங்களிடமிருந்து மேலும் கருத்துகளை எதிர்பார்க்கிறேன்.
இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தாலோ அல்லது உங்கள் பாலியல் அனுபவத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினாலும் எனது ஜிமெயில் ஐடி – [email protected] கு மெசேஜ் செய்யுங்கள்.
நான் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறேன், ஆர்வமுள்ள பெண்கள் எனக்கு செய்தி அனுப்பலாம்.
என் கதைகளுக்கு நிறைய பேர் விமர்சனம் போடுறாங்க.. உங்க எல்லாரிடமிருந்தும் விமர்சனம் வந்ததில் ரொம்ப சந்தோஷம். ஆனால் ஒரு வேண்டுகோள், தயவு செஞ்சு பெண்களோட தொடர்பு விவரங்களைக் கேட்காதீங்க. நான் அதைப் பகிர்ந்து கொள்ள மாட்டேன். அவர்கள் என்னை நம்பி மெசேஜ் பண்ணுவாங்க. அந்த நம்பிக்கையை என்னால் உடைக்க முடியாது. அதனால பெண்களோட தொடர்பைக் கேட்டு மெசேஜ் பண்ணாதீங்க.
வாருங்கள்.. கதைக்குள் செல்லாம்…
***************
கார்த்திக் ஒரு கல்லூரி மாணவன். அவனுக்கு எதிர்த்த மாடி வீட்டில், பிரியா அக்கா குடியிருந்தாள். கணவன், இரண்டு குழந்தைகள் என சம்சாரியாக இருந்தாலும், பிரியா அக்காவின் அழகு கார்த்திக்கின் கண்ணில் பட்டது. முப்பது வயதை நெருங்கும் அவளது உடல்வாகு, குழந்தைகளை பெற்றெடுத்த பின்பும் கொஞ்சமும் குறையாத மார்புகள், சற்று பருத்த இடுப்பு என எல்லாமே கார்த்திக்கின் மனதில் ஒருவித கிளுகிளுப்பை ஏற்படுத்தின.
மாடி வீட்டுக்கு துணி காயப்போட வரும்போதெல்லாம், கார்த்திக் அங்கே வருவதற்கு ஒரு காரணம் தேடுவான். “அக்கா, என்ன பண்றீங்க?” என்றோ, “எங்கம்மா உங்களக் கூப்பிட்டாங்க” என்றோ சும்மா ஒரு பேச்சு கொடுப்பான். பிரியா அக்காவுக்கு முதலில் கார்த்திக்கின் இந்த அலைச்சல் சாதாரணமாகத் தெரிந்தது. ஆனால், கார்த்திக்கின் கண்கள் அவளின் புடவைக்குள்ளும், ஜாக்கெட்டுக்குள்ளும் ஊடுருவுவதை ஒருநாள் கவனித்தாள். அவளின் இடுப்பை, பின்புறத்தை, மார்புகளை அவன் ஏக்கமாகப் பார்ப்பது அவளுக்குப் புரிந்தது.
ஒருநாள், பிரியா அக்கா மாடியில் துணிகளை எடுத்துக்கொண்டிருந்தாள். கார்த்திக் மெதுவாக அங்கே வந்தான்.
“அக்கா, புடவை உங்களுக்கு ரொம்ப அழகா இருக்கு,” என்றான் கார்த்திக்.
பிரியா அக்கா அவனை ஒரு கணம் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவளின் புடவை காற்றில் சிலுசிலுக்க, லேசாக அவள் வயிற்றுப் பகுதி தெரிந்தது. “என்ன கார்த்திக், நீயும் ஆரம்பிச்சுட்டியா? உன் அம்மா கூட இப்பதான் சொன்னாங்க,” என்று சாதாரணமாகச் சொன்னாலும், அவளின் கண்களில் ஒரு மெல்லிய சிரிப்பு இருந்தது. கார்த்திக்கின் பார்வை அவளின் அப்பட்டமான இடுப்பின் மடிப்புகளைத் தொட்டுச் சென்றது.
“இல்ல அக்கா, நிஜமாவே சொல்றேன். இந்த கலர் உங்களுக்கு ரொம்பப் பொருத்தம்,” என்றான். அவன் குரலில் இருந்த ஒருவித மிடுக்கையும், அவன் கண்களில் இருந்த பசியையும் பிரியா அக்கா உணர்ந்தாள். அவள் சட்டென்று துணிகளை மடிக்கத் தொடங்கினாள்.
“வேலை இருக்கு கார்த்திக். நீ போய் படி,” என்றாள். ஆனால், அவன் நகராமல் அவள் அருகிலேயே நின்றான். “அக்கா, ஒரு உதவி செய்யணும்,” என்றான்.
“என்ன?”
“இந்த பக்கெட் ரொம்ப வெயிட்டா இருக்கு. தூக்கிட்டு வர முடியல.” அவள் பக்கத்தில் இருந்த காலி பக்கெட்டை காட்டி, “இதுவா? இது என்ன இருக்கு?” என்றாள்.
“இல்ல அக்கா, இதுல நான் தண்ணி புடிச்சு வச்சிருக்கேன். குடிக்கிறதுக்கு. அதை கீழே கொண்டு போகணும்,” என்றான். பிரியா அக்காவுக்குப் புரிந்தது, இது வெறும் சாக்கு என்று. ஆனால், அவள் மறுக்கவில்லை. “சரி, கொண்டு வா,” என்றாள்.
அவன் ஒரு பக்கெட்டில் தண்ணீர் நிரப்பி வந்தான். அது உண்மையில் கனமாகத்தான் இருந்தது. பிரியா அக்கா அதை இறக்க உதவினாள். அவனின் கைப்பிடி அவளின் மெல்லிய விரல்களைத் தொட்டபோது, ஒருவித சிலிர்ப்பு பிரியா அக்காவின் உடலைத் தாக்கியது. கார்த்திக் அதை உணர்ந்தான். அவன் வேண்டுமென்றே கையை எடுக்காமல், இன்னும் ஒரு கணம் அவளின் விரல்களைத் தொட்டு நின்றான்.
“ஐயோ, சாரி அக்கா,” என்று சட்டென்று கையை எடுத்தான். அவனின் முகத்தில் ஒரு அப்பாவித்தனம் படர்ந்தது. பிரியா அக்கா தலையசைத்தாள்.
அடுத்த சில நாட்களில், கார்த்திக் இன்னும் துணிச்சலானான். பிரியா அக்கா மாடியில் துணி காயப்போடும் போதெல்லாம், அவன் ஏதாவது ஒரு சாக்கு சொல்லி அங்கே வருவான். ஒருநாள், அவள் துணிகளை எடுக்க குனிந்தபோது, அவளின் ஜாக்கெட்டுக்குள்ளிருந்து அவள் மார்பின் பிளவு லேசாகத் தெரிந்தது. கார்த்திக் அந்தப் பிளவையே வெறித்துப் பார்த்தான்.
“அக்கா, இந்தப் புடவைல ஒரு கறை இருக்கு பாருங்க,” என்று அவள் குனிந்திருந்த போதே, அவள் பின்னாலிருந்து வந்து, அவள் தோளைத் தொட்டான். அவளின் உடல் சட்டென்று ஒரு அதிர்வை அடைந்தது. அவன் கை விரல்கள் அவள் மென்மையான தோலில் ஒரு கணம் அழுந்தியது.
“எங்க?” என்று அவள் நிமிர்ந்தாள். “இல்ல, இல்ல… சும்மா சொன்னேன்,” என்று சிரித்தான். அவளின் முகம் சிவந்தது. அவள் புரிந்துகொண்டாள். அவன் வேண்டுமென்றே செய்தான் என்று.
“கார்த்திக், நீ ரொம்ப சேட்டை பண்ற,” என்றாள், ஆனால் அவள் குரலில் கோபம் இல்லை. அடுத்தமுறை, அவள் துணி மடிக்கும்போது, அவள் அருகில் வந்து அமர்ந்தான். “அக்கா, உங்க கைகள் ரொம்ப சாஃப்டா இருக்கு,” என்று அவள் துணி மடிக்கும் அழகைப் புகழ்ந்தான். பிரியா அக்காவுக்குள் ஒருவித கூச்சம் படர்ந்தது. இவ்வளவு நாட்களாக அவளின் கணவன் கூட இப்படி ஒருபோதும் புகழ்ந்ததில்லை.
அவளின் கணவன், ராமன், ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்தான். காலையில் சென்று இரவு வெகுநேரம் கழித்து வருவான். வந்தாலும், சாப்பிட்டுவிட்டு, குழந்தைகளுடன் கொஞ்ச நேரம் பேசிவிட்டு, உடனே தூங்கிவிடுவான். பிரியா அக்காவின் அழகையோ, மனதின் ஏக்கத்தையோ அவன் கவனிக்கவே இல்லை. அவளுக்குள் புதைந்திருந்த பெண்மையை, கார்த்திக்கின் பார்வை மெல்ல மெல்ல தட்டி எழுப்பியது.
ஒருநாள், மின்சாரம் தடைபட்டது. இருள் சூழ்ந்த மாலை நேரம். குழந்தைகள் தூங்கிவிட்டார்கள். ராமன் இன்னும் அலுவலகத்திலிருந்து வரவில்லை. பிரியா அக்கா மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் சமையலறையில் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். அப்போது கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்டது.
“யார்?” என்றாள் பிரியா அக்கா.
“அக்கா, நான் கார்த்திக். எங்க வீட்ல இன்வெர்ட்டர் வேலை செய்யல. உங்க வீட்ல இன்வெர்ட்டர் பாயிண்ட் இருக்கான்னு கேட்க வந்தேன்,” என்றான்.
பிரியா அக்கா கதவைத் திறந்தாள். மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் கார்த்திக் அவள் கண்களுக்கு இன்னும் அழகாகத் தெரிந்தான். அவனின் உடலிலிருந்து வந்த இளமை மணம் அவளைச் சுற்றியது. “இல்ல கார்த்திக், எங்க வீட்லயும் இல்ல,” என்றாள்.
அவன் உள்ளே வந்தான். “இருங்க அக்கா, நான் ஒரு மெழுகுவர்த்தி ஏத்திட்டு வரேன்,” என்று உள்ளே சென்றான். அவள் அனுமதி கொடுக்கவில்லை. அவன் உள்ளே சென்றுவிட்டான். சமையலறைக்குள் வந்தவன், அவள் அருகில் நின்றான். அவனின் மூச்சுக்காற்று அவள் கழுத்தில் பட்டது.
“என்ன அக்கா, ஒரே இருட்டா இருக்கு. பயமா இல்லையா?” என்றான்.
“அப்படியெல்லாம் இல்லை கார்த்திக்,” என்றாள். அவன் கையை நீட்டி, மெழுகுவர்த்தியை அவளிடம் இருந்து வாங்கினான். அப்போது அவனின் விரல்கள் அவளின் மென்மையான உள்ளங்கையைத் தொட்டது. அந்தத் தொடுதல் அவள் உடலில் ஒரு மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது. கார்த்திக் அதை உணர்ந்தான். அவன் கையை எடுக்காமல், ஒரு கணம் அவளின் உள்ளங்கையை மெல்ல வருடினான்.
“சாரி அக்கா,” என்றான், ஆனால் அவன் குரலில் சாரி சொல்லும் தொனி இல்லை. ஒருவித ஏக்கமும், துணிச்சலும் கலந்திருந்தது.
அவள் கையை இழுத்துக்கொண்டாள். “நீ போ கார்த்திக். உன் அம்மா தேடுவாங்க,” என்றாள்.
“இல்ல அக்கா, எங்க அம்மா அத்தை வீட்டுக்கு போயிருக்காங்க. நான் தனியாதான் இருக்கேன்,” என்றான். அவன் குரலில் ஒரு தனிமை தெரிந்தது. பிரியா அக்காவின் மனம் ஒரு கணம் இளகியது.
“அப்படியா? அப்ப நீ இங்கயே இரு. ராமன் வந்ததும் போலாம்,” என்றாள். அவள் வார்த்தைகள் அவளுக்கே ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தின.
அவன் அவள் அருகில் அமர்ந்தான். மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் அவளின் புடவைச் சரிவு, அவளின் கழுத்து, அவள் காதில் அணிந்திருந்த ஜிமிக்கி என எல்லாமே அவனுக்கு ஒருவித காம உணர்வைத் தூண்டின. மெல்ல மெல்ல அவளைப் புகழ்ந்தான். அவளின் தலைமுடி, அவளின் கண்கள், அவளின் சிரிப்பு என எல்லாவற்றையும் வர்ணித்தான்.
“அக்கா, நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க. உங்க புருஷன் ரொம்ப லக்கி,” என்றான்.
பிரியா அக்கா மெல்லியதாகச் சிரித்தாள். “அதெல்லாம் ஒன்னுமில்ல கார்த்திக்.”
“இல்ல அக்கா. நிஜமாவே சொல்றேன். உங்க புருஷன் உங்கள எவ்வளவு மிஸ் பண்றார்னு அவருக்குத் தெரியாது,” என்றான். அவனின் இந்த வார்த்தைகள், பிரியா அக்காவின் மனதில் ஒருவித வெற்றிடத்தை நிரப்பின. அவளின் கணவன் அவளைப் புகழ்ந்து ஒரு யுகமாகிவிட்டது. அவளின் அழகை, அவளின் உடல்வாகை அவன் ஒரு பொருட்டாகவே மதிப்பதில்லை.
“எப்படி கார்த்திக் சொல்ற?”
“இல்ல அக்கா. நான் பாக்குறேன்ல. நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க. ஆனா உங்க புருஷன் உங்கள பாக்குறதே இல்ல. நீங்க துணி காயப்போடும்போது கூட, நீங்க எவ்வளவு அழகாக இருக்கீங்கன்னு அவருக்குத் தெரியாது,” என்றான்.
அவள் மௌனமாக இருந்தாள். அவள் மனதில் ஒரு போராட்டம் நடந்தது. ஒருபக்கம், இவன் ஒரு சின்ன பையன், இப்படிப் பேசுவது தவறு என்ற எண்ணம். இன்னொருபக்கம், அவன் வார்த்தைகள் அவளுக்குள் ஒருவித சுகானுபவத்தைத் தந்தன.
கார்த்திக் மெல்ல அவளின் அருகில் நகர்ந்தான். அவன் கையின் முழங்கை அவளின் தொடையைத் தொட்டது. அவள் சட்டென்று விலகவில்லை. ஒரு கணம் தயங்கினாள்.
“அக்கா, நான் உங்க கையை ஒரு நிமிஷம் பிடிக்கலாமா?” என்றான், அவன் குரலில் ஒரு கெஞ்சுதல் இருந்தது.
பிரியா அக்கா மௌனமாக இருந்தாள். அவளின் மௌனம் அவனுக்கு சம்மதமாகத் தெரிந்தது. அவன் மெல்ல அவளின் கையை எடுத்தான். அவளின் மென்மையான, சற்று பருத்த கைகள் அவனின் இளம் விரல்களில் சிக்கிக்கொண்டன. அவன் மெல்ல அவளின் உள்ளங்கையை வருடினான். அவளின் விரல் நுனிகளை, ரேகைகளை, எல்லாவற்றையும் மெல்ல வருடிக் கொடுத்தான்.
“உங்க கைகள் ரொம்ப சாஃப்டா இருக்கு அக்கா,” என்றான், அவன் கண்களில் ஒருவித பசி தெரிந்தது.
அவள் கையை எடுக்கவில்லை. அவளுக்குள் ஒருவித புதுமையான உணர்வு. அவனின் தொடுதலில் ஒரு இளமைத் துடிப்பு இருந்தது. அவளின் உடலில் ஒருவித லேசான படபடப்பு.
மெல்ல அவளின் கையை எடுத்து, அவளின் விரல்களைத் தன் உதடுகளால் தொட்டான். ஒரு மெல்லிய முத்தம். பிரியா அக்கா அதிர்ந்தாள். அவள் சட்டென்று கையை இழுக்கப் பார்த்தாள். ஆனால், அவன் விடவில்லை. அவன் இன்னும் இறுக்கமாக அவளின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டான்.
“அக்கா, ப்ளீஸ். ஒரே ஒரு முத்தம்,” என்றான். அவன் குரலில் இருந்த கெஞ்சுதல், அவளின் மனதை உருக வைத்தது.
அவன் மெல்ல அவளின் கையை இழுத்து, அவளைத் தன் அருகில் இழுத்தான். அவள் உடல் அவனின் இளம் உடலுடன் மோதியது. அவனின் இளமையான, கடினமான மார்பு அவளின் மென்மையான மார்பில் அழுந்தியது. அவளின் மூச்சு சீரற்றுப் போனது.
அவன் அவளின் முகத்தை மெல்லத் தன் கைகளுக்குள் எடுத்தான். இருட்டில், மெழுகுவர்த்தியின் மங்கலான ஒளியில், அவளின் கண்கள் அவனையே வெறித்துப் பார்த்தன. அவள் உதடுகள் மெல்ல விரிந்தன. அவன் மெல்ல குனிந்து, அவளின் இதழ்களைத் தன் இதழ்களால் தழுவினான்.
அது ஒரு மென்மையான, அதேசமயம் ஆழமான முத்தம். அவனின் இதழ்கள் அவளின் இதழ்களை உறிஞ்சின. அவளின் இதழ்களின் சுவை அவனுக்குள் ஒருவித வெறியைத் தூண்டியது. அவன் மெல்ல தன் நாக்கை அவளின் வாய்க்குள் நுழைத்தான். பிரியா அக்கா ஒருகணம் தயங்கினாள். ஆனால், அவனின் நாவின் அசைவு அவளுக்குள் ஒருவித கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. அவள் நாக்கும் அவனின் நாக்குடன் இணைந்து ஆடியது.
முத்தம் ஆழமாகியது. அவளின் கைகள் மெல்ல அவனின் கழுத்தைச் சுற்றிக்கொண்டன. அவள் உடலெங்கும் ஒருவித சிலிர்ப்பு. அவளின் உள்மனதில் இருந்த அனைத்து கட்டுப்பாடுகளும் மெல்ல மெல்ல தளரத் தொடங்கின.
கார்த்திக் அவளின் கழுத்தை மெல்ல முத்தமிட்டான். அவளின் ஜாக்கெட்டின் பட்டனை மெல்ல அவிழ்க்கத் தொடங்கினான். அவள் கைகள் அவனின் கையைத் தடுத்தன. “வேண்டாம் கார்த்திக்,” என்றாள், அவள் குரல் தழுதழுத்தது.
“ப்ளீஸ் அக்கா,” என்றான். அவன் குரலில் ஒருவித ஏக்கமும், வேட்கையும் கலந்திருந்தது. அவன் கைகள் அவளின் ஜாக்கெட்டை மெல்ல அவிழ்த்தன. அவளின் பிராவை மெல்ல விலக்கினான். அவளின் மார்புகள், வெண்மையான, பெரிய மார்புகள், மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் மங்கலாகத் தெரிந்தன.
அவன் குனிந்து, அவளின் மார்பகங்களை முத்தமிட்டான். அவளின் ஒரு முலையை அவன் வாய் கவர்ந்தது. அவன் நாக்கு அவளின் மென்மையான முலைக்காம்பைச் சுற்றியது. பிரியா அக்கா ஒருவித இன்ப வேதனையில் துடித்தாள். அவளின் உடல் மெல்ல மெல்ல இளகியது. அவளின் கைகள் அவனின் தலையை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டன.
அவன் மெல்ல அவளின் முலைக்காம்பை உறிஞ்சினான். அவளின் மார்பகங்கள் அவனின் வாய்க்குள் சிக்கிக்கொண்டன. அவன் நாக்கு அவளின் முலைக்காம்பைச் சுழற்றியது. பிரியா அக்கா ஒருவித முனகலுடன் அவனின் தலையை இன்னும் இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டாள்.
அவன் மெல்ல அவளின் புடவையையும், பாவாடையையும் விலக்கினான். அவளின் உள்ளாடை, அவளின் மென்மையான தொடைகளை மறைத்திருந்தது. அவன் மெல்ல அவளின் உள்ளாடையை விலக்கினான். அவளின் பெண்ணுறுப்பு, வெண்மையான, பளபளப்பான தொடை இடுக்குக்குள்ளிருந்து வெளிப்பட்டது.
கார்த்திக் அதைப் பார்த்தான். அவனுக்குள் ஒருவித வெறி தலைதூக்கியது. அவன் மெல்ல அவளின் தொடைகளைத் தடவினான். “அக்கா, நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க,” என்றான், அவன் குரலில் ஒருவித நடுக்கம் தெரிந்தது.
அவன் மெல்ல குனிந்து, அவளின் பெண்ணுறுப்பை முத்தமிட்டான். பிரியா அக்கா அதிர்ந்தாள். “வேண்டாம் கார்த்திக்,” என்றாள்.
ஆனால், அவன் கேட்கவில்லை. அவன் நாக்கு அவளின் பெண்ணுறுப்பைச் சுற்றியது. அவளின் மென்மையான பெண் இதழ்களை அவன் நாக்கு வருடியது. பிரியா அக்காவுக்குள் ஒருவித மின்சாரம் பாய்ந்தது. அவளின் உடல் ஒருவித இன்ப வேதனையில் துடித்தது. அவளின் கைகள் அவனின் தலையைப் பிடித்து, தன் இடுப்பிலிருந்து இன்னும் இறுக்கிக் கொண்டன.
அவன் மெல்ல அவளின் கிளிட்டோரிஸை நாக்கினால் வருடினான். அவள் முனகினாள். “ம்ம்ம்ம்ம்…. கார்த்திக்…” அவள் குரல் இன்ப வேதனையில் தழுதழுத்தது. அவளின் உடல் ஒருவித ஆவேசத்தில் துடித்தது.
அவன் நாக்கு அவளின் பெண்ணுறுப்பை இன்னும் ஆழமாகத் துளைத்தது. அவள் உடல் ஒருவித இன்ப வேதனையில் துடித்து, உச்சகட்டத்தை அடைந்தது. அவள் உடல் ஒருவித நடுக்கத்துடன் சிலிர்த்தது.
அவன் மெல்ல நிமிர்ந்தான். அவளின் முகம் வியர்வையில் குளித்திருந்தது. அவள் கண்கள் கலங்கின. “என்ன கார்த்திக் இது?” என்றாள், அவள் குரலில் கோபம் இல்லை. ஒருவித கலக்கம்.
“அக்கா, எனக்கு உங்கள ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு. நான் உங்கள…” அவன் வார்த்தைகள் பாதியிலேயே நின்றன.
பிரியா அக்கா அவனையே வெறித்துப் பார்த்தாள். அவள் மனதில் ஒருவித வெறி, ஒருவித ஆசை, ஒருவித பயம் என அனைத்தும் கலந்திருந்தன.
கார்த்திக் மெல்ல தன் பேண்ட்டை அவிழ்த்தான். அவனின் ஆண் உறுப்பு, இளம் வயதிற்கே உரிய மிடுக்கோடு, கருமையாக, நிமிர்ந்து நின்றது. பிரியா அக்கா அதைப் பார்த்தாள். அவளின் உடல் ஒருவித சிலிர்ப்பில் துடித்தது.
“அக்கா, நான் உங்கள விரும்புறேன். நான் உங்கள…” அவன் குரல் தழுதழுத்தது.
அவன் மெல்ல அவளின் கால்களை விலக்கினான். அவளின் மென்மையான தொடைகள் விலகின. அவன் தன் ஆண் உறுப்பை அவளின் பெண்ணுறுப்பின் வாயிலில் வைத்தான். பிரியா அக்கா ஒருகணம் தயங்கினாள். “வேண்டாம் கார்த்திக்… இது தப்பு,” என்றாள்.
“இல்ல அக்கா. இது தப்பில்லை. இது காதல். எனக்கு உங்கள ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு,” என்றான். அவன் கண்களில் ஒருவித தீவிரம் தெரிந்தது.
அவன் மெல்ல தன் ஆண் உறுப்பை அவளின் பெண்ணுறுப்புக்குள் நுழைத்தான். பிரியா அக்கா ஒருவித இன்ப வேதனையில் துடித்தாள். அவளின் பெண்ணுறுப்பு அவனின் ஆண் உறுப்பை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டது.
“ஆஆஆஆ…. கார்த்திக்…” அவள் முனகினாள்.
அவன் மெல்ல மெல்ல உள்ளே செலுத்தினான். அவளின் பெண்ணுறுப்பு அவனின் ஆண் உறுப்பை முழுமையாக உள்வாங்கிக்கொண்டது. அவள் உடல் ஒருவித இன்ப வேதனையில் துடித்தது.
அவன் மெல்ல மெல்ல அவளை உந்தத் தொடங்கினான். அவனின் ஒவ்வொரு உந்தலிலும், பிரியா அக்கா ஒருவித இன்ப வேதனையில் துடித்தாள். அவளின் உடல் அவனின் ஒவ்வொரு அசைவிலும் சிலிர்த்தது.
அவள் கைகள் அவனின் முதுகை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டன. அவளின் நகங்கள் அவனின் முதுகில் அழுந்தின. “வேகமா கார்த்திக்… இன்னும் வேகமா,” என்றாள் அவள் குரல் இன்ப வேதனையில் தழுதழுத்தது.
அவன் இன்னும் வேகமாக அவளை உந்தத் தொடங்கினான். அவளின் உடல் அவனின் ஒவ்வொரு உந்தலிலும் சிலிர்த்தது. அவன் அவளை ஆழமாக, இன்னும் ஆழமாகத் துளைத்தான். அவள் உடல் ஒருவித இன்ப வேதனையில் துடித்து, உச்சகட்டத்தை அடைந்தது.
அவள் உடல் ஒருவித நடுக்கத்துடன் சிலிர்த்தது. “ஆஆஆஆஆஆஆ…” அவள் குரல் ஒருவித இன்ப அலறலில் ஒலித்தது.
அவன் மெல்ல அவளின் உச்சகட்டத்தை அடைந்தான். அவன் உடல் ஒருவித நடுக்கத்துடன் சிலிர்த்தது. அவன் விந்து அவளின் பெண்ணுறுப்புக்குள் பீறிட்டது.
அவர்கள் இருவரும் ஒரு கணம் அப்படியே கட்டிப்பிடித்துக் கிடந்தார்கள். அவளின் மனதில் ஒருவித வெட்கமும், அதேசமயம் ஒருவித திருப்தியும் கலந்திருந்தது.
அடுத்த சில நாட்களில், கார்த்திக் மீண்டும் மீண்டும் பிரியா அக்காவின் மனதில் நுழைந்தான். ராமன் இல்லாத சமயங்களில், குழந்தைகள் பள்ளிக்கூடத்திற்குச் சென்ற பிறகு, கார்த்திக் அவள் வீட்டிற்கு வருவான். அவர்களின் உறவு ஒரு ரகசியமாக, ஆனால் மிகவும் ஆழமாக வளர்ந்தது.
***************
தனிமையை உணர்ந்த பல பெண்கள், தங்கள் உணர்வுகளை வேறு யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாமல், எனக்கு செய்தி அனுப்பினர். நான் அவர்களுக்கு என்றென்றும் நன்றியுள்ளவனாக இருப்பேன். ஒவ்வொரு பெண்ணின் உணர்ச்சிகளும் அவளுடைய உணர்வுகளும் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்று நினைப்பவன் நான். நீங்கள் எப்போதாவது உங்கள் எண்ணங்கள் அல்லது உணர்ச்சிகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினால், குறிப்பாக நீங்கள் தனியாக உணரும்போது அல்லது கர்ப்ப காலத்தில் அல்லது உங்கள் வாழ்க்கையின் எந்த கட்டத்திலும், என் மின்னஞ்சல் முகவரிக்குச் செய்தி அனுப்புங்கள். உங்கள் எண்ணங்களைக் கேட்பதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.
மின்னஞ்சல் முகவரி – [email protected]
நன்றி…
9281800cookie-checkபக்கத்து வீட்டு பிரியா அக்கா கூட கொஞ்சி விளையாடினேன்